سرانه تعداد مسکن نیز در سال ۱۳۵۵ معادل ۰.۷۹ درصد بوده که اکنون بیشتر شده است. اما با سرمایه‌ای شدن مسکن، هنوز بسیاری از خانواده‌های ایرانی یا مستاجرند و یا در خانه‌هایی که مقاوم و زیبنده نیستند زیست می‌کنند.

 نمی‌توان منکر خدمات بنیاد مسکن و سایر اقدامات نهادهای مختلف در طول این سال‌ها برای خانه‌دار شدن اقشار مختلف شد، اما به رغم وعده‌های مختلف دولت‌های پس از انقلاب برای خانه‌دار شدن ایرانیان، دلایلی که کاویدن آن فرصت‌های جداکانه‌ای می‌طلبد مانع عملیاتی شدن وعده‌ها پیرامون مسکن شد.  

 این فراز از اصل سی‌ویکم قانون اساسی برگرفته از مطالبات به حق ولی‌نعمتان انقلاب است. دوراندیشی بنیان‌گذار انقلاب و تدبیر قانون‌گذاران اساسی در کنار سایر متون قانونیِ لازم‌الاجرا نظیر سیاست‌های کلی نظام در امور مسکن، تکالیف قانونی مشخصی را بر عهده دولت و سایر نهادهای حاکمیتی گذارده است که تحقق آن نیازمند هم‌افزایی قوا و کار جهادی است.